background image

Als kind ben ik vooral bezig geweest het goed te doen en goed te zijn. Ik wist vaak niet wat goed was en als ik het wel wist kon ik daar vaak niet aan voldoen. Ik was dus onzeker en had een nogal lage dunk van mezelf, wat ik goed wist te verbergen. foto MarisNa mijn studie Sociale Pedagogiek en Andragogiek ben ik gaan werken in de hulpverlening. De mensen die ik daarbij tegenkwam en de grote hoeveelheid cursussen die ik toen gedaan heb, hebben me erg geholpen. Ik ben o.a. bezig geweest met co-counselen en FORT, TA, aura- en chakra healingen, bio-energetica, Gestalt en ik heb de basisopleiding Psychosynthese afgerond. Dit alles gebruikte ik natuurlijk zowel voor mezelf als in mijn werk als de zelfstandig gevestigde hulpverleenster die ik sinds 1985 ben. Ik ben erg dankbaar voor alles wat op mijn pad gekomen is en voor alle mensen die mij op dit pad geholpen hebben. Langzamerhand bevrijdde ik me van alles wat ik van mezelf moest en van alle voorwaarden die ik had om er te mogen zijn. Tegelijkertijd werd ik het zat om steeds maar bezig te zijn aan mezelf te werken en mezelf te verbeteren. Ik hoefde niets meer van mezelf. Heerlijk, maar na een tijdje ook leeg. En toen kwam ik, begin 2010, in aanraking met het werk van Jason Shulman, A Society of Souls. Ik werd gegrepen en vond een thuis met genoeg ruimte voor mijn eigen pad. Ik heb de vierjarige opleiding afgerond in 2014 en word nog steeds zeer geïnspireerd door de lessen. Dit werk brengt mij de verdieping en vervulling die ik zoek. Het helpt mij me te verbinden met mezelf en met het leven en anderen op een manier die mij niet minder maar meer vrij maakt. Het voelt als een groot geschenk dat ik in deze traditie mag werken en dit werk mag doorgeven.

Ik ben nu 65, woon met mijn vrouw en heb twee volwassen kinderen en twee kleinkinderen.